wszystko wróciło do normy. życie jest okrutnie cudownie słodkie. znalazłam spokój.

praca coraz częściej przynosi mi frajdę i radość, jasne że ciągle jest pod górkę – klienci marudni, kwiaty ciągle więdną, dostawcy upierdliwi ale to jest w tym wszystkim cudowne, bo to przecież moje życie.  chyba zwariowałam J

splądrowany splot wydarzeń

sfałszowany wynik strat

zaczynam

wierzyć w mityczny skarb

bo gdy nadejdą gorsze dni

mokre sny

powitam je w moim życiu

jest tylko jeden warunek

śmiertelna dawka morfiny

ma wielki deficyt szczęścia

będzie tak jak dawniej

nie umiem wyplątać się z tego snu

Czas tak szybko upływa. Ciągła pogoń za pieniądzem zaczyna przesłaniać wszystkie pozytywne aspekty życia.

A ja mam już tego dosyć. Tak, tylko że nic na to nie mogę poradzić. Muszę dalej zapier… 12h dziennie aby utrzymać rodzinę przy przyzwoitym  poziomie życia.

 A tak poza tym ciągłe istnienie Pana zasłania mi horyzont codziennego dnia. Istnieje Pan w każdym ułamku mojego ja. Istnieje Pan tu i teraz . Teraz czuje Pana oddech na moim biuście,  bicie Pana serca na moich piersiach.  To moja ciągła obsesja, kocham to. Kocham myśli kłębiące się wokół pana penisa. Dotyk Pana dłoni na moich pośladkach, ciepło Pana języka pomiędzy moimi udami.

Nigdy nie zapomnę tego dnia gdy ujrzałam Pana pierwszy raz. Wrześniowy słoneczny dzień. Słońce wdzierało się przez  okna, a ja  czułam się tak dziwnie,  zaczarowana. Widziałam tylko Pana, i tak już zostało.

Afirmacja – działa na podświadomość. Proszę, aby negatywne kształty opuściły mnie teraz i na zawsze, a mikro kształty starożytności były przetransformowane na pozytywną energie.

 ubolewam czasem że nie mam przyjaciół. ale to z własnej winy, tz. jakże uroczego charakterku J

ale kim są Ci przyjaciele?  
osobami na których możemy zawsze liczyć, czy Ci z którymi się spytkami i piwko w cieniu popijamy ?

jeżeli ci pierwsi to stwierdzam że  nie  mam

jeżeli ci drudzy to stwierdzam że chyba nie mam, bo wole wódkę.

nie znam takiej osoby która by z własnej woli zrezygnowała z własnego dobra aby ratować inna zabłąkaną duszę (przyjaciela) z opresji, wszyscy jesteśmy tak wygodni że aż boli.

a tak na marginesie kto kurwa kto wymyślił słowo przyjaciel i co ono dokładnie oznacza?
i kiedy można stwierdzić że to przyjaźń a nie zykła znajomość?
czy przyjaźń trwa wiecznie czy tylko do pewnego czasu?


kiedyś miałam przyjaciela, przyjaźń szkolna. po zawodzie miłosnym wybrałam sie z nim pod namiot, w piękny zakątek Polski, aby odpocząć i  otrzeć łzy. już w pierwszej nocy chciał mnie przelecieć( być może tomoja wina). głupia uciekłam. do tej pory  nie odzywamy sie do siebie. szkoda bo jest teraz bardzo bogatym człowiekiem i zapewne starczało by mi na waciki. jego piękny dom kole mnie codziennie w oczy.


wole liczyć wyłącznie na siebie.
nie ufac nikmu.
bo przyjaciel po czasie okazuje się wrogiem i co wówczas?
zna masze słabe punkty i tajemnice mroczne!
i wówczas zaczyna się zabawa.

czy to źle ?

szukam ciągle bólu twych oczów
spojrzenia pełnego zmęczenia.
zamyślonych chwil ciszy.
troski
pomimo pogardy.
szukam wśród innych,
pustych spojrzeń
szukam

a ty
gardzisz byten
moim
nie byciem.

reniferki na papierze toaletowym, iluminacja każdej chałupy, makowiec na stole to święta godne polskiej rodziny.

w dniu wigilii sta się cud. spotkałam kogoś o kim myślę przez 15 lat. nie to nie jakaś tam, miłosny chłam. po prostu szkolna przyjaźń.

przyjaźń. nie istnieje
ps. co teraz pan robi?
szydełkuje?

czuje się samotna. bardzo samotna. potrzebuje twojej obecności, bliskości.  otacza mnie codziennie wiele  osób. mam rodzinę, wiele  przyjaciół a jednak czuje się zmęczona i osamotniona. rano zmuszam się wstać do pracy, boje się kolejnego dnia. wstając marzę o wieczorze aby móc  zasnąć i śnić. śnić o górach po których razem wędrujemy , śmiejemy się z  kelnerki która miała zeza. rozmawiamy o filmie który razem oglądaliśmy wczoraj. sprzeczamy się o kolor włosów aktorki. kochać się nie przestajemy w schronisku.

wczoraj byłam na pogrzebie samobójcy. ale wiedziałam że on tak skończy. płakałam, nie dlatego że on nie żyje ale dlatego ze cierpi jego żona i synek. tak bardzo mi ich szkoda. tak wiele razy ją straszył że to zrobi. no i zrobił. a ona żyje z świadomością że mu nie pomogła, że pomimo wszystkiego chciała być szczęśliwa.

zafarbowałam sobie włosy na czarno, na znak protestu. protestuję przeciwko...  nie wiem sama. wyglądam już całkiem jak wiedźma. taka która straszy małe dzieci.

cóż ja mam uczynić? tęsknie do nie wiem czego.